Wie is Online

  • 79 gasten
  • Inloggen



    Welkom op website van de Hersteld Hervormde Gemeente te Vriezenveen.

    Uitzending : Laden...


    Kerkgebouw

    Beth-El kerk Vriezenveen

     
    Overdenking E-mail

    “Er blijft dan een rust over voor het volk Gods”.

    Hebreeën 4 : 9

    Ons tekstgedeelte spreekt over rust. Een woord dat in deze vakantietijd hoogst actueel is. De jongelui hebben of krijgen vakantie. De vaders krijgen vakantie. Ook de moeders mogen het wat rustiger aan doen. De vakantietijd is een tijd waar velen naar uitzien. Van de vakantietijd geldt echter ook dat zij – voor ons gevoel althans – vaak weer voorbij is voordat ze goed en wel begonnen is. Onmiskenbaar kan er van een rustperiode genoten worden. Lichaam en geest mogen tot rust komen. Tegelijkertijd geldt dat alle rust maar tijdelijk van aard is. Bovendien blijkt niet zelden dat de echte rust ook in de vakantietijd niet wordt genoten. Ook tijdens de vakantie blijken de kinderen ruzie te kunnen zoeken of blijken de spanningen binnen gezinnen niet op te lossen. Veelzeggend is dat een onderzoek een aantal jaren geleden uitwees dat de meeste echtscheidingen juist vlak na de vakantieperiode plaatsvinden. Het is niet voor niets dat het wel eens op mooie huizen staat: Repos ailleurs. Dat betekent: de rust is elders.

    Dit was ook de ondervinding van de kerkvader Augustinus die het moest zeggen: Onrustig is ons hart, totdat het rust vindt in God.

    Van diezelfde rust spreekt – geïnspireerd door de Heilige Geest – ook de apostel Paulus in Hebreeën 4: Er blijft dan een rust over voor het volk Gods. De woorden “blijft over” geven aan dat de volmaakte rust op aarde nooit zal komen. Asaf weet daar ook van: Niets is er waar ik in kan rusten. Die rust is er wel geweest, voor de zondeval. Na de zondeval en door de zondeval is de grote onrust gekomen. In Romeinen 8:22 lezen wij dat het ganse schepsel te samen zucht. Onrust door de zonde, onrust door angsten, onrust door conflicten, onrust door aanslagen, onrust over de gezondheid, onrust over.... U en jij kunt het zelf wel invullen. En toch spreekt onze tekst over rust. Voor wie is de rust? Voor Gods volk  Het is een rust die in de Heere is, die van de Heere is en die door de Heere is. De Heere wil de Zijnen die rust schenken, deelachtig maken. Die rust is er door de grote Rustaanbrenger, de Heere Jezus Christus. In de volheid des tijds heeft de Zoon van God de heerlijkheid van Zijn Vader verlaten om te komen in deze wereld vol onrust. Ook voor de Heere Jezus was op deze aarde de rust niet. Moest de Heiland niet na Zijn geboorte vluchten voor Herodes? Heeft de Zoon des mensen niet gesproken dat Hij niets had om Zijn hoofd neer te leggen? Zelfs aan het kruishout, waar de volle toorn des Vaders tegen Hem ontbrandde, vanwege de zonde der wereld, werd Hij nog bespot. Dat alles heeft Hij ondergaan om voor Zijn volk de rust te verwerven.

    En nu mag er toch een volk zijn voor wie deze rust mag overblijven. Dat is een volk dat door genade gaat leren zien wat de reden is van alle onrust. Zij zijn van God verlaten, omdat zij zelf de Heere verlaten hebben. Dat is de ontdekking die de Heere de Zijnen leert: dat alleen ikzelf de oorzaak van alle onrust ben omdat ik het zelf ben die het die grote onruststoker, de satan, altijd maar gewonnen geef. Zolang een mens niet van deze waarachtige ontdekking weet wordt alle onrust op allerlei wijze gecamoufleerd. Dan kan er zelfs sprake zijn van valse rust. Deze valse rust kan ook een teken zijn van de verharding van ons hart. Ware rust is te mogen weten dat wij met de Heere verzoend zijn. Ware rust is te mogen weten dat de Heere met u en met jou is. Die rust wil de Heere nog schenken aan een volk dat door ontdekkende genade eerlijk onder ogen moet gaan zien dat de Heere wel tegen hen moet zijn vanwege het overtreden van Zijn geboden die heilig, rechtvaardig en goed zijn. U mag de Heere vragen om die ontdekking. Dan kan er alleen rust komen als God Zelf deze ons schenkt in Zijn eigen lieve Zoon. Dan komt er verwachting. Dan is er een biddend uitzien dat alleen maar sterker wordt. Als de grote Rustaanbrenger over wil komen brengt Hij de rust aan. Wat een dag van vreugde is dat. Dan wordt het gezongen: Hier wordt de rust geschonken.

    Is dat dezelfde rust als waarover de apostel spreekt? Zij is er een voorsmaak van. Na ontvangen genade kan er zo vaak weer de onrust zijn. Zij vindt haar oorzaak in oude en nieuwe zonden, in moeite en verdriet, in de haat van de wereld. Ook Gods volk komt hier beneden de onrust nooit te boven. Maar een andere rust die volmaakt is wacht al Gods uitverkorenen. Daarom zien zij uit naar die dag dat de Heere hen eeuwig Thuis haalt. Dat is de dag waarop ze rusten mogen van al hun werken, van al hun zonden, van al hun moeiten en aanvechtingen om dan eeuwig met de Heere te wezen. Daar is een volk dat met heimwee die dag verwacht. U en jij ook?

    Ds. IJ.R. Bijl




     
    Hersteld Hervormde Gemeente Vriezenveen